مقدمه [ ناشر ] با سپاس فراوان از درگاه احديت كه امكان نشر جلد ديگرى از تأليفات زنده‌ياد واليزاده معجزى فراهم آمد . همچنان كه در مقدمه جلد پيشين اثر حاضر بيان شد . پژوهندهء گرانسنگ لرستانى روانشاد محمد رضا واليزاده معجزى به اندازه‌اى در ميان مردم لرستان پرآوازه و صاحب‌نام است كه نيازى به شناساندن او نيست . « 1 » با اين وجود ناگزيريم آنچه در اين همنشينى چند ماهه و دمخور شدن با نوشته‌هاى آن جوينده نستوه دستگيرمان شد ، براى خود و براى نسل نو لرستان كه ديده به ديدگان جستجوگر او نگشوده‌اند ، بازگو كنيم . معجزى گلى رسته بر بوته و دودى برخاسته از كنده است . در 1296 خورشيدى در شهر خرم‌آباد و در دودمانى پا بر گيتى نهاد كه دست كم دويست سال حضور تأثيرگذار در رويدادهاى لرستان داشت . زير نظر مردانى پرورش يافت كه خود تاريخ‌ساز بودند . آنچه بر او خواندند يا به ميراث گذاشتند چيزى نبود مگر خاطرات تلخ و شيرين زندگى پرماجراى كوهنشينان لر ، حماسه مردان بلندآوازهء ايل ، حضور پرهياهو و گاه نفس‌گير حكمران و . . . ، تلگرافها ، نامه‌ها ، احكام ، فرامين و يا مكاتباتى كه ميان نياكانش با دولت مركزى ردوبدل شده بود . عباراتى چون " به گفته والد " يا " براساس تلگراف يا نامه‌اى كه نگارنده در دست دارد " كه خواننده در اين كتاب به آنها برمىخورد ، كم نيستند و نشان از تأثير محيط خانواده بر شكوفايى استعداد نويسنده دارد . واليزاده در پرآشوبترين دورهء تاريخ لرستان زاده شده و روزگار كودكى را در زمانه گذر اجبارى و غير طبيعى جامعه لرستان از دامپرورى به شهرنشينى سپرى كرده است . دگرگونيهاى تند و

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر از سرگذشت مرحوم واليزاده نگاه كنيد به : واليزاده معجزى ، محمد ؛ « كتابنده و پژوهشگر مجهول القدر » ، شقايق ، سال 1 ، ش 3 و 4 ( پاييز و زمستان 1376 ) ، صص 270 - 273 .